ენერგეტიკული უსაფრთხოება წარმოადგენს თანამედროვე გეოპოლიტიკის ერთ-ერთ უმთავრეს გამოწვევას. ენერგიაზე ხელმისაწვდომობა განსაზღვრავს ქვეყნის ეკონომიკურ ზრდას და პოლიტიკურ სტაბილურობას (Yergin, 2020).

ენერგეტიკული უსაფრთხოების კონცეფცია მრავალგანზომილებიანია და მოიცავს ენერგომომარაგების, ენერგოეფექტურობისა და განახლებადი ენერგიის საკითხებს.

კვლევაში გამოყენებულია თვისობრივი მეთოდოლოგია, რომელიც მოიცავს სეკუნდარული წყაროების ანალიზს და შედარებით ანალიზს.

გლობალური ენერგეტიკული ბაზარი სტრუქტურულ ცვლილებებს განიცდის განახლებადი ენერგიის წყაროების ზრდის გამო.

ენერგეტიკული უსაფრთხოება მოითხოვს კომპლექსურ მიდგომას და საერთაშორისო თანამშრომლობას.